14 มีนาคม 2547 ออกเดินทางจากสนามบินดอนเมืองไปยัง Seattle
6 ปีผ่านไป…
18 มีนาคม 2553 ออกเดินทางจากสนามบิน Sea-Tac ไปยังกรุงเทพ
เป็นช่วงเวลาอันยาวนาน ก่อนที่จะมาถึงวันนั้นได้ ทำไมถึงรอนานขนาดนั้น ผมขอเล่าเหตุการณ์ในหกปีที่ผ่านมาโดยสังเขป
หลังถูกเนรเทศไปเรียนต่อที่สหรัฐ เพราะการเรียนตกต่ำ ไฝ่กิจกรรมมากเกิน… (โอ้ นี่หรือการทำโทษ เดี๋ยวคนหมั่นไส้ อิจฉา!) ก็ตั้งเป้าหมายว่าหลังจบมหาวิทยาลัยแล้วจะกลับมาไทย เพราะไม่อยากกลับมามือเปล่า แล้วให้คนอื่นมองว่าเป็นคนล้มเหลวที่ไม่เอาไหน จึงเริ่มเรียนไฮสกูลเกรด 10 หลังจากย้ายมาได้ไม่กี่วัน ขึ้นเกรด 11 ได้เวลาเร่งความเร็วและประหยัดเงิน เริ่มเรียนวิชาในระดับมหาวิทยาลัยควบคู่ไปกับการเรียนระดับมัธยม พบจบการเรียนไฮสกูล ก็ได้วิชาเทียบเท่ามหาวิทยาลัย ปี 2 ในปี 2549
มั่นใจมากกับผลงาน ส่งใบสมัครเข้ามหาวิทยาลัยเพียงแห่งเดียว คือ University of Washington ที่ใกล้บ้านและผูกพันกับอดีตวัยเด็กที่คุณแม่ชอบพาไปเที่ยว เขาก็รับ! ไม่นิ่งดูดาย ไม่รอเริ่มปีการศึกษาในเดือนกันยา เข้าเรียนภาคฤดูร้อนทันที เพื่อเตรียมสมัครเข้าคณะวิศวกรรมโยธาและสิ่งแวดล้อม เขาก็รับ พอสิ้นปี 2549 ก็ถืออยู่ปี 3 ไปแล้ว เป็นนักศึกษาวิศวกรรมเต็มตัว ช่วงซัมเมอร์ต่อๆ มา ก็ไปฝึกงานเต็มเวลา กับฝ่ายขนส่ง ของหน่วยงานปกครองท้องถื่น ไม่มีเวลาเหลือไปเที่ยวไหนไกลเลย
ในขณะเดียวกัน ทางบ้านลงทุนในธุรกิจร้านแซนด์วิชแฟรนไชส์ที่ดูดเงินและเวลาเป็นจำนวนมาก จนไม่มีเงินเหลือมาเป็นทุนการเรียนของลูกทั้งสี่คน ผมก็ต้องสมัครขอทุนช่วยเหลือจากรัฐบาล ซึ่งก็ได้มา รัฐจ่ายค่าเล่าเรียนให้หมด ไม่ต้องใช้คืน แบ่งเบาภาระพ่อแม่ไปพอสมควร อย่างไรก็ตาม การทำร้านอาหารสองแห่งเป็นสิ่งที่ใช้เวลามาก เจ้าของ (และลูกๆ) ต้องลงไปทำเองเพื่อคุณภาพสูงสุด โดยเฉพาะร้านใหม่ต้องใช้เวลาตั้งตัวหลายปี ผลคือไม่รอด ถึงวันนี้สภาพการเงินของบ้านก็แย่ลงถึงจุดต่ำสุด สรุปว่าไม่มีเงิน
เรียนจบปริญญาตรีแล้ว ก็สมัครต่อปริญญาโทของคณะเดียวกัน เรียนไปอีกเกือบสองปี ฝึกงานได้เงินเพื่อจ่ายค่าเรียนและใช้จ่ายอื่นๆ เล็กน้อย มาถึงปีใหม่ 2553 ก็ได้รับข่าวว่า จะมีการจัดงานเลี้ยงรุ่นจากซุปในเฟสบุค (เพื่อนๆ ไปอยู่ที่ไหนกัน!? โอมเล่นเฟสบุคตั้งแต่ปี 2549 แล้วนะ) จัดเดือนหน้าตรงกับ Spring Break ของที่นี่พอดี เทอมหน้าก็เทอมสุดท้ายแล้ว ไหนๆ เพื่อนๆ ก็จะจบกันแล้ว ผมก็จะจบแล้ว คุณตา คุณย่า คุณน้า ไม่ได้ไปหาตั้งนาน ลงเงินไปเถอะ คุ้มค่าแน่นอน
เดือนกุมภาพันธ์ จึงซื้อตั๋วเครื่องบินไป-กลับ กรุงเทพ-Seattle แล้วคอนเฟิรมว่าไปร่วมงานแน่นอน ก็เหลือเพียงแต่รอ… 18 มีนาคม
คืนวันที่ 7 ตุลาคม 2548
โอม: ดีๆ
เพื่อน: ดีจ้า
โอม: ขึ้นคานแปลว่าไรเหรอ? ม่ายรู้จริงๆ
เพื่อน: ง่าาา แปลว่า……… ผู้หญิงที่มั่ยแต่งงานจนแก่ตายปัยอ่า
โอม: เหอๆ เคยได้แต่ยินเพื่อนเขาพูด
เพื่อน: อิอิ ตอนเน้ก้รุแร้วงัย ^^
โอม: และมีผู้ชายขึ้นคานบ้างปะ?
เพื่อน: เค้าจามั่ยเรียกกับผู้ชายอ่ะ ใช้แค่ผู้หญิง เพราะผู้ชายส่วนหย่ายจาแต่งงานมีครอบครัวนะ
โอม: แง่ว
เรานี่ใสซื่อจริงๆ
อ่าวว ทีนี้ผู้ชายที่ไม่แต่งงานจนแก่ตาย เขาเรียกอะไร มันก็ต้องมีบ้างนะ ยิ่งสังคมสมัยนี้ อ่อ และไม่นับพวกเกย์นะ ไม่เกี่ยว
เพื่อนและญาติที่รักและคิดถึง ผมจะได้มาเมืองไทยเป็นครั้งแรกในรอบ 6 ปี!
ซื้อตั๋วเครื่องบินด้วยเงินที่ทำงานหามาเอง มาช่วง Spring break ก่อนเทอมสุดท้ายของการเรียนปริญญาโท
เครื่องบินลงจอด สนามบินสุวรรณภูมิ วันศุกร์ที่ 19 มีนาคม 2010 เวลา 11.05 น. เที่ยวบิน BR 211
ที่พัก ถนนติวานนท์ อ. เมือง จ. นนทบุรี (บ้านคุณตา)
เดินทางกลับ วันอังคารที่ 30 มีนาคม 2010 เครื่องออกเวลา 16.05 น. (เปลี่ยนได้)
เพื่อนๆ ใครจะมารับที่สนามบิน?
ไปเที่ยวกัน! เดี๋ยวเลี้ยง ฮ่าๆๆ เฮ่ย ยังไม่รวย กำลังรวมรายชื่อร้านอาหารที่ต้องไปกิน
กลับไปหา สวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี ไหว้ครู
กราบไหว้คุณตา คุณย่า คุณลุง ป้า น้า อา ด้วยครับ
ถ่ายรูปและวิดิโอเพื่อน ฮ่า ไม่ๆๆ ให้เพื่อนถ่ายรูปเรามั่ง จะต้องถ่ายรูปกับเพื่อนทุกคน
ทัวร์มหาวิทยาลัยต่างๆ ธรรมศาสตร์ จุฬา เกษตร ปิดเทอมกันรึยัง?
หาโอกาสดูงานวิศวกรรม (การขนส่ง คมนาคม จราจร แวะไซต์งานก่อสร้าง) และอาจหางานทำในอนาคตไปด้วย ควบกับข้างบน นั่งรถเมล รถไฟฟ้า รถไฟธรรมดา เรือ และ เดิน เที่ยวรอบเมือง (Hardcore transit fan mode แฟนพวกนี้โปรดยกมือขึ้น)
ตรวจสภาพบ้านตัวเอง (ขณะนี้ให้คนเช่า) และ ไปรื้อของเก่าในห้องเก็บของเผื่อเจอของดี เช่น เทปวิดิโอที่ไม่ได้เอากลับไป ไฟล์ เอกสาร
ประชุมคณะผู้ดูแล suannonweb.com ก้าวหน้าสักทีเถอะ
ช็อปปิ้ง ?? ไปตัดกางเกง เสื้อ ตัดที่นี่มันแพง
จัดการธุรกรรมส่วนตัว ศึกษาความเหมาะสมในการกลับมาทำอาชีพที่นี่ในระยะยาว ถ้าหางานที่นี่ทำได้นะ
และ ลืมไม่ได้ งานเลี้ยงรุ่น!
any more ideas? thx
March is here! I only have 2 weeks to do the following:
Finish and turn in Design of Experiments class homework and final project
Finish and turn in Lake Washington floating bridge infrastructure paper (need to get in touch with WSDOT fast!)
Get a firm start on my research paper because my final quarter is Spring 2010.
Job search and send out those resumes. I only have one application so far.
I’m so far behind in all of this. It’s embarrassing. That doesn’t include stuff I’m doing at work. My illness kept me at home this week and I’m going into March with a bit of it. At least I don’t have to work on Capitol Hill anymore. I hope I don’t have work in the Renton Highlands because the commute sucks.
Then I’m off for two weeks in Thailand for family, friends, and myself. Can’t wait!
Looking ahead to April? Um, taxes.
I set a rule for myself to not withdraw more than $40 in cash each week and not use my debit card except for special occasions and to not withdrawl more until the existing supply of cash has been spent. My credit card is put away at home. The goal is to limit spending to a maximum of $40 per week. In many cases I last more than a week on $40. I eat out less and spend less on unnecessary stuff. Not that I’m a very big spender to begin with.
Perhaps I can reduce the allowance but $40 is convenient at ATM s and they only dispense cash in $20 bills.
« Older
