เยี่ยมเพื่อนๆ ที่เตรียมอุดม

mitr

แน้วกำลังอธิบายกรรมวิธีการกัดกระจกให้ฟัง กลางสถานีรถไฟฟ้าสยาม

แน้วกำลังอธิบายกรรมวิธีการกัดกระจกให้ฟัง กลางสถานีรถไฟฟ้าสยาม

พอดีวันนี้ที่โรงเรียนร่นคาบเหลือคาบละ 40 นาที ประกาศตอนเช้าแล้วก็เฮกันทั้งโรงเรียน ก็เลยเลิกเรียนเวลา 13.40 น. ทีนี้ก็เกิดไอเดียขึ้นว่าเลิกเร็วขนาดนี้ทำให้มีเวลาว่างมากพอที่จะเดินทางไกลๆ ได้ และจุดหมายที่จะไปนั่นก็คือโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ที่ปทุมวัน นี่เอง เพื่อนของเราที่ไปอยู่ที่นั่นมาหาเราที่ ส.ก.น. มาตลอด ทำไมเราไม่คิดจะไปหาเขาบ้าง (ไม่ค่อยมีโอกาส) เราก็ตัดสินใจไปเลย ใช้เวลาเดินทางอยู่ประมาณชั่วโมงกว่า ก็มาถึงใจกลางกรุงเทพฯ เวลาประมาณ 15.30 น. ตอนนั้นยังไม่รู้ว่าเพื่อนๆ จะกลับไปกันหมดแล้วหรือยัง แต่ที่แน่ๆ คือมีคนหนึ่งที่ไม่แน่ๆ คนนั้นคือ แน้ว นี่เอง โทร. ไปแล้วปรากฏว่ากำลังซ้อมเชียร์อยู่ (ใกล้กีฬาสีแล้ว) ก็เลยไปใช้เวลาหาหนังสือที่ศูนย์หนังสือจุฬาไปพอสมควรแล้ว ก็กลับไปนั่งรอที่หน้าโรงเรียนนานมากก นั่งมองคนเดินผ่านไปนับร้อย ใกล้ห้าโมงเย็น ลอง โทร. อีกครั้ง ผลคือ เขากำลังออกไปทางหลังโรงเรียน

หน้าเตรียม

ตายแล้ว… ไม่เป็นไร เดินมาหาหน้าโรงเรียนก็ได้ รออีก… โรงเรียนนี้ช่างกว้างขวางจริงๆ เลย ในขณะที่รอก็เห็นนักเรียนจำนวนมากถือกล้องมาถ่ายภาพบริเวณโรงเรียนตลอดเวลา ซึ่งทราบมาในภายหลังว่า ชุมนุมถ่ายภาพเขาจัดประกวดภาพถ่ายอยู่ ในที่สุด แน้วก็ได้เดินทางมาถึงบริเวณที่เรารออยู่ พวกเราเดินกลับไปทางหลังโรงเรียนพร้อมกับคุยกัน เจ้าถิ่นแนะนำสถานที่ต่างๆ ในโรงเรียนให้เราฟังและรู้จัก ใกล้มาถึงหลังโรงเรียนเราเจอหน้าที่คุ้นมากๆ หน้านั้นเป็นของใครไม่ได้นอกจาก กาวน์ กาวน์กำลังรอกลอยอยู่ ก็พาเราไปหา กลอยเมื่อเห็นสามคนนี้เดินมาก็ทำท่าทางแปลกประหลาด นึกว่ากาวน์พาใครมา? อ๋อ กาวน์ แน้ว โอมมี่ นี่เอง คุยกันจบแล้ว พวกเขาก็เดินทางไปที่อื่น เหลือแต่เราสองคน ต่อมาก็เดินมาพบกันอีกทีที่สถานีสยาม ถึงเวลากลับบ้านแล้ว แต่ละคนก็แยกทางไป แน้ว กลับไปที่หอพัก ส่วนเรา กาวน์ กลอย และเพื่อนของเขาอีกคนที่จบมาจากอัมพรไพศาล ก็เดินทางไปยังสถานีอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เพื่อขึ้นรถตู้ไปปากเกร็ด จากลากันแล้ว กลับมาถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ